Artık sarılabileceğim ne annem ne
de babam var.
Şu anda çok üzgünüm
Sevgili Dostlar,
Babam annemin yokluğuna daha
fazla dayanamadı. 63 yıllık sevgili karısına kavuşmak için 15
Aralık 2007
sabahı yaşama veda etti.
İnsan sevdiklerine ölümü hiç yakıştıramıyor. Yaşları 87 olsa da,
bazen adınızı hatırlamasalar da varlıklarını hissetmek
istiyorsunuz.
28 Nisanında annemi
kaybetmiştim. Bu kayıp beni çok sarsmıştı. Babam 63 yıllık eşini
kaybettiği için çok üzülüyordu ve yokluğuna alışamıyordu. Kalp
yetmezliği de olduğu için her an babamı da kaybedeceğimi
biliyordum. Artık sarılabileceğim bir babam da yok.

Tüm çocukları.


Temel değerlerimi bana
kazandıran anneme ve babama çok şey borçluyum. MATURE®nin ilk 4
yılında bizlere büyük destek verdiler. Yokluğumuzda ofiste bizi
temsil ettiler. Ev Öğretmeni adaylarıyla görüştüler. MATURE®yi
anlattılar. MATURE®nin temellerinde çok büyük emekleri var.
Annem ve babamla birlikte uzun
süre çalışma imkanı buldum ve onları daha yakından tanıdım. Bu
nedenle kendimi çok şanslı sayıyorum.
Babamı bir daha göremeyeceğim
için üzgünüm. Onu özlüyorum.
Ali Yirmidokuz
BEN HAYATTA EN ÇOK BABAMI SEVDİM
Ben hayatta en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çırpı bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici - hep , hep acele işi
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezber ettim gurbeti
Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
Kırkı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul'a
Bi helalleşmak ister elbet, diğ'mi oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy'nunu,
Ohh! dedim, göğsüne gömdüm burnumu,
En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Can Yücel