|
Sevgili Semra Hanım ve Ali Bey,
Sizlerin şahsında tüm MATURE ailesine bu
mektubu yazmak istedim.
Eylül’e 40 günlükten bu yana hayatla baş
ederken sevmenin ve sevilmenin önemini öğreten Şükran Hanım’la sizin
sayenizde tanıştık. Sizinle ise eşim Medet’in ablasının da bir MATURE
annesi olması sayesinde tanışmıştık.
3 yılın tamamlanmasına sayılı günün
kaldığı şu günlerde MATURE Ev Öğretmeni, MATURE çocuğu olmak kadar
MATURE annesi olmanın da ne kadar özel bir durum olduğunu kavrıyorum.
Çevremde farklı ülkelerden farklı
şekillerde çocuklarına bakıcı/abla/teyze bulmaya çalışan ama neredeyse
ayda bir yeni bir arayışa girmek zorunda kalan o kadar çok anne-baba
vardı ki MATURE sisteminin istikrarı beni hep rahatlattı.
Eylül, Ağustos 2009 itibariyle okula
başladı ve çok mutlu. Ama hala Şükran Hanım’la yarım gününü geçiyor
olduğu için bu güzel 3 yılın sonuna yaklaştığının tam farkında değil.
Eminim bu süreci de onun baş edebileceği yöntemlerle kolayca
atlatabileceğiz, aynı süt bebekliğinden çıkışı, tuvalet eğitimi, benim
seyahatlerime adapte olması gibi.
Burada bulduğumuz güven hissi, çocukları
en hassas noktaları olan biz aileler için çok önemli. Düşünün, 4 gün
boyunca bir başka ülkede olacaksınız ve kızınız ateşli bir grip
geçiriyor. Ama 4 gün sonunda eve dönüşte içiniz ferah, çünkü
biliyorsunuz ki acil durumlarda tecrübeli eller gereken koordinasyonu
babasıyla sağlamış ve her şey yolunda. Bu güven hissi ve sevgiyle
şekillenmiş ve zihinsel gelişiminin en önemli 3 yılını doğru insanla
geçirmiş bir çocuğum olduğu için şanslıyım.
Bu şansa tekrar sahip olabileceğimizi
düşünerek Eylül’ün hayatta paylaşmayı ve dayanışmayı en derinden
yaşayabileceği kardeşlik hissini yakalayacağını ümit ettiğimiz ailenin
4.bireyinin doğumu için hazırlıklara başladık bile.
Eylül’ün bu süreci en sağlıklı şekilde
atlatması yönünde tedbirleri ise yine MATURE ile görüşeceğiz. Bu arada
Şükran Hanım’ın sağlık veya ailevi sebeplerle aldığı zorunlu izinlerde
Hızır gibi yetişen Ayşe Hanım’ı, Mine Hanım’ı, Nükhet Hanım’ı ve Rabia
Hanım’ı unutmamak lazım. Onlar sayesinde insanın en zor anında işleyen
sistemin ne kadar geçerli olduğunu öğrendik. Bir yarım gün içinde Semra
Hanım yardımımıza koşması sayesinde Şükran Hanım’ın yokluğunu tolere
edemeyen, anneanne – babaanne ve dedelerin bizimle aynı şehirde
yaşamamasının zorluğuna ve yüksek tempolu iş yükümüze rağmen her zaman
Eylül’ün çok kısa sürede kaynaştığı ev öğretmenleri ile tanışma fırsatı
bulduk.
Şükran Hanım’la Eylül’ün dostluğu gibi
yeni bir dostluğun arifesinde olduğumuzu bilmek heyecanlandırıyor,
sizleri tanıdığımıza çok mutluyuz ve Eylül’ün ileride Şükran Hanım’ın
tuttuğu defterleri ve değerlendirme formlarını okuduğunda neler
hissedebileceğini tahmin bile edemiyorum.
Çok hayırlı bir iş yapıyorsunuz,
teşekkürler.
Eylül, Aslı ve Medet Özelli
19 Ağustos 2009 |
