Artık anneler gününde annemin
elini öpemeyeceğim. Annemi çok özlüyorum.
Ben Çok Şanslıyım
Sevgili annem Hayrunnisa
Yirmidokuz 10 Kasım 1920 tarihinde Gürün'de doğmuş. 28 Nisan
2007 tarihinde İstanbul'da vefat etti. 29 Nisan Pazar günü
5 çocuğu ve diğer sevenleri bir araya getirdi ve hep birlikte annemi toprağa
verdik. Son altı aydır 63 yıllık eşi olan babamla huzurevinde
birlikte kalıyordu. Onları yan yana oturduklarında elele
tutuşmuş olarak görüyordum. Babama annemin ölmüş olduğunu nasıl
söyleyeceğimizi bilemiyordum. Babamı daha yakın bir huzurevine
getirirken haberdar ettik. Babam 63 yıllık hayat arkadaşını
kaybetmenin acısını yaşarken ben dayanmakta zorlandım.
Ölümün sevdiklerimize
gelmesini hiç istemiyoruz. Şimdi değil diyoruz. Onların ölümsüz
olduklarına inanmak istiyoruz. Mantıksal olarak ölümün
kaçınılmaz olduğunu biliyoruz. Sevdiklerimizin kaybını kabul
edemiyoruz. Cansız bedenini toprağa verirken bile annemin ölmüş
olduğuna inanamıyordum.
27 Haziran 1944 tarihinde
babam Mehmet Yirmidokuz ile Kayseri'de evlenmişler. Benden önce
arka arkaya 3 çocukları olmuş. 5 yıllık aradan sonra ben
doğmuşum. 3 çocukla yorulmuş annemin bedenen ve duygusal olarak
dinlenmiş olduğu için annem bana zaman ayırabiliyordu. Bu sayede
5 varoluş boyutunu yaşayabildiğimi düşünüyorum.
Tüm çocukları.
Annemi ilgili ilk
anılarım beni kucağında uyutmaya çalışmasıdır. Sıcaklığı,
yumuşaklığı ve kokusu. Yürümeye başladığımda benim için bir dev
idi. Benimle ilgilenmesini istediğimde eteğini tutar çekiştirir
ve başımı kaldırıp yüzüne bakmaya çalışırdım. Annem sevgisini
bana çok güzel aktardı. Sevgi almayı ve vermeyi bana ilk öğreten
annemdir. Nur içinde yatsın.
Temel değerlerimi bana
kazandıran anneme ve babama çok şey borçluyum. MATURE®nin ilk 4
yılında bizlere büyük destek verdiler. Yokluğumuzda ofiste bizi
temsil ettiler. Ev Öğretmeni adaylarıyla görüştüler. MATURE®yi
anlattılar. MATURE®nin temellerinde çok büyük emekleri var.
Annem ve babamla birlikte uzun
süre çalışma imkanı buldum ve onları daha yakından tanıdım. Bu
nedenle kendimi çok şanslı sayıyorum.
Annemi bir daha göremeyeceğim
için üzgünüm. Onu özlüyorum.
Ali Yirmidokuz
Sevenleri annemi son yolculuğuna uğurlamadan önce bir arada.
29.04.2007
